Dag 4

Om 7u stipt moesten we klaar staan om het zoutmeer Lac Assal voor de tweede keer over te steken. Ditmaal zou de tocht veel meer tijd in beslag nemen.
Om 07u10 waren we er klaar voor. Na een korte afdaling van 20 min. stonden we aan de rand van het meer, goed ingesmeerd, hoed of pet op om het gezicht te beschermen en een zonnebril op onze neuzen uiteraard. De overkant leek bedrieglijk dichtbij.
Voor mij leek het wel of we op een gigantisch grote chocoladetaart liepen, net uit de oven, met poedersuiker bestrooid. De hevige windstoten, het knapperige gekraak van de zoutkristallen onder onze botinnen in combinatie met de hitte die op is gelopen tot zo'n zwoele 42°C geven jullie misschien een beeld van onze voormiddag.

Na 11,5 km waren we er om 12u30 doorheen, met de afdaling mee ingerekend, zo'n 14,5 km achter de kiezen.
Na een korte stop op een rots die een beetje schaduw bood, moesten we nog maar een kleine 2 km stappen door de Oued Kalou waar we zouden halt houden voor onze lunch. Die 2 km waren niet van de poes! In een dal vol grote keien, waar de temperatuur gevoelig opliep, nomaden met hun dromedarissen die je op doortocht tegenkomt, geitjes die om hun mama roepen en kleine vogeltjes die jacht maken op de piepkleine visjes die je in de beekjes links en rechts van je vindt. We hebben afgezien

De plek waar ons “salon” werd geïnstalleerd is overigens de enige plaats met schaduw die je kan vinden in Oued Kalou. Onze rieten matten lagen al op ons te wachten, en dankbaar waren we om het gevoelige temperatuursverschil van 10°C.
In afwachting van onze lunch, werden we vergast op het bronstige gedrag van onze dromedarissen. Met veel gegorchel en schuim (!) blazen ze hun tong op (zo’n beetje als een pad dat doet met zijn keel wanneer hij wil laten zien wie de baas is van de vijver) en proberen ze elkaar weg te duwen. De drijvers probeerden ze met stokken tot bedaren te brengen, maar dat was niet makkelijk.

Na de lunch, vertrokken we om 14u30 voor de laatste etappe van de dag. Tussen het gebergte door zijn we van -70m tot 17O m geklommen naar Gougounta. Een mooie en spectaculaire klim, over smalle paadjes, net op de rand. Halfweg had je een prachtig zicht op het Lac Assal en de bergen rondom ons.
De echte helden zijn in onze ogen toch de dromedarissen. Die dieren sleuren hun last mee, lopen met z’n drieën aan één touw, voortgetrokken door een drijver, balancerend over de smalle paden. Alles hangt af van het evenwicht in balast en dat hebben we gemerkt. Onderweg verloor één van de dieren een deel van zijn lading en moest deze weer vastgesjord worden.

Rond 17u kwamen we op onze bivakplaats aan. Midden in het gebergte, met in de buurt koele zoetwater stroompjes en een aantal diepere poelen. We kunnen ons verfrissen, eindelijk! Water over ons hoofd, tussen onze tenen, onder onze oksels, heerlijk koel water – what else do we need??
This is beautiful Africa.

Terug