Dag 7

Een nacht slapen in een daboïta, voor sommigen een luxe, voor anderen toch liever 'back to nature' en slapen onder een prachtige sterrenhemel.
Om 6u stonden we na een korte rit opnieuw aan Lac Abbe om de zon te zien opkomen. We hadden gisterenavond al de vage vormen en grillige rotsstructuren van het landschap rondom ons gezien, maar om het in het opkomende zonlicht te zien, is toch wel iets anders.

Onze begeleider Nicolas had ons duidelijke orders gegeven om niet zomaar te gaan rondlopen, de omgeving is niet zonder gevaar. We begrepen al snel wat hij bedoelde. De erg elastische bodem, die natrilt als je erop springt, vertoont hier en daar barsten waaruit kokend water opborrelt. De stoom is heerlijk warm in de ochtendkoelte, maar je verbrandt je derdegraads als je niet oppast! Het water komt uit de diepe vulkanische ondergrond naar boven en bevat zwavel, kalk en ijzer. Het ruikt wat chemisch maar houdt jammer genoeg niet de ontelbare zwermen muggen op afstand.
In de zomer moet het hier ondraaglijk zijn.

We rijden terug voor een heerlijk Djiboutiaans ontbijt van galetten met choco of confituur om daarna opnieuw naar het meer te rijden. Nicolas toont ons een nog werkende "schoorsteen" en een zwerm roze flamingo's die fourageren op het zoute meer. We rijden door met onze jeeps en houden halt bij As' Eyla om iets te drinken, ja zelfs hier kunnen we cola en fanta kopen, maar op is op... In no time worden we omringd door de plaatselijke bevolking.
De foto's die we nemen en tonen aan de kinderen worden op hilariteit en verbazing onthaald.

Kort na de middag houden we halt bij Dikhit voor de lunch. De temperatuur is intussen opgelopen tot zo'n 38°C. De smsjes van thuis doen ons beseffen dat ons een temperatuurshock te wachten staat.
Na een heerlijke lunch vertrekken we om 14u naar Grand Barras, een immense zandwoestijn. De chauffeurs kunnen het niet laten om tegen elkaar te racen en een Paris/Dakar gevoel is niet ver weg.
We maken een korte omweg naar Dakaba om een 7000 jaar oude rotstekening van olifanten, giraffen, en mensen te bewonderen. Helaas hebben "grapjassen" over de tekeningen nieuwe kribbels achtergelaten, onbegrijpelijk.

We rijden verder naar Djibouti en checken in het Menelik Hotel in. Douchen, slapen in echte bedden, maar dat is voor straks. Eerst een aperitiefje, gezellig eten en napraten. Morgen wacht ons nog een laatste dag in dit heerlijke continent vol verrassingen en contrasten.

Weetjes:

• ook in Djibouti is de winter begonnen; deze morgen was het "amper" 23°C, zo koud hadden we het hier nog niet gehad
• in de daboïta's bij Lac Abbé logeren ook enkele Franse expats die in Djibouti wonen; zij komen hier hun weekendje doorbrengen

Terug